Ontslag op staande voet? Lees hier alle ins and outs:

Er is sprake van ontslag op staande voet indien de arbeidsovereenkomst eenzijdig wordt beëindigd vanwege een dringende reden.[1] Denk hierbij aan strafbare zaken, zoals; mishandeling, diefstal, bedrog of ernstige onbekwaamheid van de werknemer.

Voor een werknemer heeft een ontslag op staande voet ernstig ingrijpende gevolgen. Niet alleen werk en inkomen komen te vervallen, eveneens zal de betreffende werknemer hoogstwaarschijnlijk op grond van de Werkloosheidswet verwijtbaar werkloos worden geacht.[2]

Alle omstandigheden van het geval

Aan de hand van alle omstandigheden van het geval[3] wordt er beoordeeld of er sprake is van een dringende reden die een ontslag op staande voet rechtvaardigt. Hierbij wordt gekeken naar:

  • De aard en ernst van de gedraging;[4]
  • De aard van de dienstbetrekking;[5]
  • Duur van de dienstbetrekking en de wijze waarop deze is ingevuld;[6]
  • Persoonlijke omstandigheden;[7]

Voorwaarden ontslag op staande voet

  • Er dient sprake te zijn van een objectief dringende reden;[8]
  • Er dient sprake te zijn van een subjectief dringende reden;[9]
  • De bewijslast voor het gegeven ontslag ligt bij de werkgever;
  • Het ontslag dient direct te worden gegeven;
  • Er dient sprake te zijn van hoor en wederhoor;
  • Er dient een belangenafweging plaats te vinden;

Vernietigingsprocedure door werknemer

Binnen 2 maanden na het gegeven ontslag kan een werknemer een verzoek indienen bij de Kantonrechter om de opzegging te vernietigen.[10]

Een werkgever doet er in dit geval verstandig aan een procedure bij de kantonrechter te starten waarin hij een verzoek doet tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Dit ter voorkoming van een oplopende loonvordering van de werknemer voor het geval in een bodemprocedure komt vast te staan dat het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig is geweest.

 

[1] De definitie van een dringende reden conform de wet: ‘zodanige daden, eigenschappen of gedragingen van een werknemer die ten gevolge hebben dat van de werkgever redelijkerwijs niet kan worden gevergd de arbeidsovereenkomst te laten voortduren’.

[2] Dit heeft tot gevolg dat de werknemer geen, of slechts een gedeeltelijke, WW-uitkering krijgt. Het is dan ook noodzaak dat een werkgever zorgvuldig omgaat met het geven van een ontslag op staande voet, wil een ontslag op staande voet in een gerechtelijke procedure standhouden.

[3] De Hoge Raad stelt strenge eisen aan ontslag op staande voet. En rechters nemen niet snel een dringende reden aan. Of een werknemer van de betrokkenen gedraging een verwijt kan worden gemaakt doet in beginsel niet ter zake.

[4] Is een werknemer eerder gewezen op bepaalde gedragingen?

[5] Sommige functies stellen hoge eisen aan de integriteit van werknemers (zoals een beveiligingsbeambte).

[6] Wanneer een werknemer langer in dienst is en altijd goed heeft gefunctioneerd, zal er minder snel sprake zijn van een dringende reden.

[7] Zoals leeftijd, arbeidsmarktpositie, ernst van de gevolgen van het ontslag op staande voet en de gezinssituatie.

[8] De reden voor ontslag moet aanleiding genoeg zijn om de wijze van ontslag in het algemeen te rechtvaardigen.

[9] De reden tot ontslag was voor deze specifieke werkgever/onderneming zo ernstig dat van de werkgever niet kon worden gevergd.

[10] Een werknemer pleit via deze weg dat zijn arbeidsovereenkomst niet rechtsgeldig is geëindigd. De werknemer heeft dan een loonvordering; mits hij zich beschikbaar heeft gehouden voor de bedongen arbeid. Ook kan de werknemer een wedertewerkstelling vorderen of een gefixeerde schadevergoeding vorderen (deze vergoeding komt neer op het bedrag in loon dat de werkgever aan de werknemer had moeten betalen gedurende de tijd dat de tussen partijen geldende opzegtermijn in acht was genomen).